طبقه سه

ارزیابی‌های شتاب زده یک طلبه

طبقه سه

ارزیابی‌های شتاب زده یک طلبه

طبقه سه

بسم الله
دوست می داشتم این وبلاگ
- این پنجره ی سرد و بی روح - جز یک صفحه نمی داشت
و در آن صفحه جز یک سطر نمی بود
و بر آن سطر جز یک کلمه نمی نشست
و آن کلمه "خمینی" بود و دگر هیچ نبود...
×××
آن هایی که همراه پیغمبر بودند و دعوت پیغمبر را قبول کردند همین مردم "طبقه سه" بود، همین فقرا ؛
صحیفه امام ج8 ص 293

«امکان بیان» و بازیابی هویتی «طلاب جوان»

سه شنبه, ۱۴ شهریور ۱۳۹۶، ۱۱:۲۴ ب.ظ

گزیده:

دیدار 1396/6/6 تحقق یکی از آرزوهای دیرین طلاب جوان بود. دیداری که سخنرانانش یک‌سره از طلاب جوان بودند؛ این دیدار اولین گام در مسیری است که به میانه نرسیده، مبدأ تحول­‌هایی چشم‌گیر خواهد بود. فرامتن دیدار 6 شهریور، از متن آن مهم­‌تر بود، چه رسد به حاشیه­‌ها. حالا دیگر دیدار طلاب جوان با رهبری نه یک آرزو که یک خاطره است، خاطره­‌ای که در حافظه­‌ی جمعی طلاب جوان مؤثر باقی خواهد ماند. کوششِ فردای شش شهریور عبارت است از تبدیل «دیدار طلاب جوان با رهبر انقلاب» به یک سنت ثابت. سنتی که بسیاری از استلزامات مبارزه را  برای طلاب جوان فراهم خواهد آورد.


اگر چه در سال­‌های رهبریِ حضرت آیت الله خامنه­‌ای، یکی از پر تکرارترین­ دیدارهای ایشان با حوزویان انجام گرفته است اما دیدار اخیر واجد ویژگی­‌ای بود که آن را از تمامی نزدیک به هفتاد دیدار دیگر متمایز می­‌کند. ویژگی­‌ای که به مثابه یک زمینه، معنا و اهمیت خاصی به متن دیدار می­‌بخشد و به سان حاشیه و مقدمه­‌ای است که اگر اهمیتش بیشتر از متن نباشد، کمتر نیست. برای توضیح این زمینه­‌ی بدیع لازم است به کمی عقب­‌تر برگردیم.

آیت­‌الله خامنه­‌ای نزدیک صد روز پس از صدور منشور روحانیت، آخرین پیام امام خمینی به طلاب و روحانیون، رهبر انقلاب شدند. اگر چه از اولین روزهای دوران رهبری جلسات مختلف گفت و شنودشان با حوزویان برقرار بود اما این دیدارها کمتر در فضای عمومی برگزار می­‌شد. پس از چندی با آن­که در طرحی ابتکاری برخی جلسات معمول سخنرانی به جلسات رسمی و علنی گفت و شنود تبدیل شده بود، اما حوزویان این بخت را نیافته بودند که دیدگاه­‌های خودشان با رهبر انقلاب را در جلسه­‌ای عمومی مطرح و منتشر کنند. رهبر انقلاب به وضوح می­‌کوشیدند در جلساتی که به منظور سخنرانی ایشان تشکیل می­‌شد تریبون را با مخاطب تقسیم کنند. در دیدارهای حوزوی اما این تریبون بیشتر در اختیار مسئولین یا بزرگان حوزه قرار می­‌گرفت که سخنان و یا گزارشی از کار خود را در آغاز جلسه مطرح سازند. دیدارها هفت سال قبل اما وقتی رهبر انقلاب به شهر قم سفر کردند، اتفاقی مهم روی داد. ایشان جلسه­‌ای مفصل را به دیدار با  جمعی از اساتید و فضلا و طلاب نخبه‌ حوزه علمیه قم اختصاص دادند. دیداری که بیش از چهار ساعت به طول انجامید و در ابتدای آن 12 نفر از اساتید و فضلای حوزوی به بیان دیدگاه­‌های خود پرداختند. یکی از این 12 نفر طلبه­ی جوانی بود که در آن هنگام فقط سی سال سن داشت. به جز او البته میانگین سنی مابقی شرکت کنندگان در هنگام سخنرانی 64 سال بوده و اغلب اساتید سطوح عالی و خارج یا متصدی­‌های مسئولیت­‌های مهم مدیریتی و سیاسی بودند. با این حال تجربه­‌ی ارائه­‌ی بحث از سوی یک طلبه سی سااله به آن اندازه بدیع و مهم بود که سویه­‌های امید را در دل طلاب جواب روشن سازد. (تصویر شماره یک). طلاب جوانی که همواره می­‌پرسیدند چرا در تقویم دیدارهای رهبر انقلاب صاحب یک دیدار اختصاصی سالانه با ایشان نیستند(تصویر شماره دو و سه). این پرسش البته برای کسانی که با فضای حوزه علمیه و اقتضائات آن آشنا هستند پاسخ­‌هایی روشن داشت، در دیدارها اگرچه بنابر بنای تریبون‌های مردمی بود اما این کار نمی‌توانست فارغ از بازتاب مناسبات اجتماعی گروه ه‌های هدف باشد. هر چه بود کوشش برای تحقق یک دیدار اختصاصی در صدر امیدها و آرزوهای طلاب جوان قرار داشت.

جنبش طلاب جوان

تصویر شماره یک. این تصاویر بخش‌هایی از چهارمین شماره نشریه حوزوی خط هستند که به مناسبت اولین

سالگرد سفر رهبر انقلاب به شهر مقدس قم و در سال 1390 منتشر شده است.

طلاب جوان کم و بیش و به طور ضمنی پذیرفته بودند که اگر چه از حوزه­‌ی علمیه برمی­‌خیزند اما میدان عمل اجتماعی­‌شان را باید خارج از آن تعریف کنند؛ طلاب جوان پذیرفته بودند کنشگری درون حوزه را باید در توافقی ضمنی به اساتید و نخبگانی بسپارند که دست کم شصت سالی از عمر­شان گذشته باشد. طلاب جوان بیشتر در فعالیت­‌های تبلیغی، جهادی و پژوهشی در حاشیه کشور و در حاشیه بوده و هستند و متن حوزه بیشتر در اختیار-انحصار نخبگانی است که به کهنسالی رسیده باشند یا دست­‌کم سنین میان­‌سالی را طی کرده و به سنین بازنشستگی رسیده باشند. اگر چه تحول و تغییرگرایی بیشتر مقوله­‌ای ایدئولوژیک است تا فیزیولوژیک اما آن­چه هست این که تحدید سن کنشگری رسمی و جدی حوزوی به سنین بالا، می­‌تواند زمینه کاهش نشاط را فراهم آورد. 

جنبش طلاب جوان

تصویر شماره دو

جنبش طلاب جوان

تصویر شماره سه

حالا از آخرین باری که یک طلبه جوان تریبون یافت تا در یک دیدار رسمی با رهبر انقلاب سخن بگوید، هفت سال می­‌گذرد و طلاب جوان صاحب یک دیدار اختصاصی شدند. دیداری که فارغ از متن  و حتی محتوای­ش می­تواند زمینه­‌ی فراهمی باشد برای هویت­‌یابی هر چه بیشتر طلاب جوان. تحجر و ثبات­گراییِ انکارناپذیری که طی سال­های متمادی حوزه­‌های علمیه را در نوردیده باعث شده تا برخی نیمه­‌سوادها مدعی تحول شوند و از سر ناتوانی و بی­‌سوادی برای ایجاد تغییر، در عوض تمنای تحول، به تولید تهوع روی آورند. کسانی که با «زنده­‌باد، مرده­‌باد» بیشتر از آن­که به امکان­‌های تحول بیاندیشند، این امکان­‌ها را مسدود می­‌کنند.

دیدار 1396/6/6 تحقق یکی از آرزوهای دیرین طلاب جوان بود. دیداری که سخنرانانش یک‌سره از طلاب جوان بودند؛ این دیدار اولین گام در مسیری است که به میانه نرسیده، مبدأ تحول­‌هایی چشم‌گیر خواهد بود. فرامتن دیدار 6 شهریور، از متن آن مهم­‌تر بود، چه رسد به حاشیه­‌ها. حالا دیگر دیدار طلاب جوان با رهبری نه یک آرزو که یک خاطره است، خاطره­‌ای که در حافظه­‌ی جمعی طلاب جوان مؤثر باقی خواهد ماند. کوششِ فردای شش شهریور عبارت است از تبدیل «دیدار طلاب جوان با رهبر انقلاب» به یک سنت ثابت. سنتی که بسیاری از استلزامات مبارزه را  برای طلاب جوان فراهم خواهد آورد.

 

نظرات  (۰)

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی